‘Life couldn't get better Ya !!’

เสียงริงโทน โทรศัพท์ดังขึ้น มือเรียวของหญิงสาว คว้า โทรศัพท์ ขึ้นมา แล้วยิ้มน้อย ๆ เมื่อเธอรู้ว่า เพื่อนสนิท ของเธอโทรมา เพราะ เสียงริงโทน ที่ไม่เหมือนใคร

 “ฮัลโหล!” เธฮรับโทรศัพท์นั้น น้ำเสียงร่าเริง ใบหน้า เปื้อนยิ้มมีความสุข เพราะ สำหรับเธอแล้ว เพื่อนรัก กลับกลายเป็นรักเพื่อนไปซะแล้ว

“นี้ ๆ มายด์ ไปเที่ยวกัน” เสียงทุ้มสดใสจากปลายสาย เอ่ยชวน เพื่อนรัก ไปเที่ยว

“อื้ม ๆ แล้วไม่ชวนแพนไปล่ะ” น้ำเสียงน้อยใจนิด ๆ ประชดประชัน เล็กน้อย โพล่งออกมาจากปากของเธอ

“ชวนแล้ว...แต่แพนเค้าไม่ว่าง เลยชวนเธอไป” เธอสะอึกเล็กน้อย ...ใช่สิ ฉันมันแค่ตัวสำรอง ไม่ใช่ แพน ที่นายรัก ฮยอกแจ ... ฉันคงเป็นได้แค่เพื่อนจริง ๆ ใช่มั้ย

“อ่อ ...อื้มไปก็ได้” เธอกลั่นน้ำเสียงเอาไว้ เอ่ยคำตอบตกลงไปเนิบ ๆ

“อื้ม...น้ำพุที่สวนของถนนสาย 7 นะ โอเคมั้ย เที่ยงนะ” 

“อาฮะ ๆ แล้วเจอกัน” เธอกดวางหูโทรศัพท์ เดินเข้าห้องน้ำไป อย่างสับสน ... ควรดีใจมั้ยนะ ที่ได้ไปกันแค่ 2 คน

“แฮ่ก ๆ!” มายด์วิ่งกระหืดกระหอบมาที่น้ำพุ เธอเลยเวลานัดไป เกือบชั่วโมงแล้ว มัวคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนลืมเวลา

“ฮยอกแจ ... รอนานมั้ย ขอโทษนะ ๆๆ ที่มาสาย” หญิงสาวงอตัวหอบเล็กน้อย เรียกรอยยิ้มขี่เล่นจากเพื่อนคนนี้ได้ไม่น้อยเลย

“นาน นานมาก ๆๆ ๆ เลย งอนแล้วรู้ม่ะ?” ฮยอกแจพองลมที่แก้ม ใช้นิ้วเรียวหยิกแขนของเธอเบาๆ

“พอเลย ๆ ไปดีกว่า อยากเที่ยวจะแย่แล้ว” มายด์ฉุดมือ ฮยอกแจขึ้น เดินนำหน้าไป ฮยอกแจมองแผ่นหลังบางยิ้ม ๆ ก่อนวิ่งตามไปเดินข้าง ๆ เธอ

“นี้ ๆ มายด์ เธอว่า คนนั้นสวยมั้ย?” หลังจากที่เดินเที่ยวกันได้ไม่นาน ในเมือง ชายหนุ่ม(รูปหล่อ) ยิ้มเจ้าเล่ห์ตามภาษาคนเจ้าชู้ ชี้ไปทาง คน ๆ นึง ผมดำประบ่า ใบหน้าผ่องขาวใส ริมผีปากแดงอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อย นิ้วมือเรียวสวย ราวกับเป็นมือที่ไม่เคยทำงานหนัก เลือกของ จุ๊กจิ๊ก อยู่ในร้านค้า

“อื้มสวยนะ” เธอตอบฝืนยิ้มนิด ๆ คำพูดกรีดลึกลงในใจ ราวกับเข็มเล่มใหญ่ทิ้มลึกลงภายในใจ

“เดี๋ยวทำไรให้ดู” ฮยอกแจไม่รอคำตอบจากเธอ เดินปรี่เข้าไปยังคนสวยข้างหน้า

“หวัดดีครับ” เขายิ้มโปรยเสน่ห์ให้กับคนนั้น รอยยิ้มที่เคยสร้างความเพ้อให้สาว ๆ ที่ได้รับมัน รวมถึงมายด์ด้วย

ร่างบางไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ก้มหัวลงเล็กน้อย เชิงสวัสดีกลับ

“คุณมีซัก 5 บาทมั้ยครับ” เขาพูดยิ้ม ๆ สร้างความสงสัยให้ร่างบงเป็นยิ่งนัก

“พอดีผมจะโทรไปบอกแม่หน่ะครับว่า เจอเนื้อคู่แล้ว” เขาพูดต่อ โปรยมุขเสี่ยวที่ทำให้สาว ๆ ละลายมานักต่อนัก

“เอ่อ...ผมเป็นผู้ชายนะ...ชื่อ คิมแจจุงฮะ” ร่างบางยิ้มน้อย ๆ ก้มหัวลง ใบหน้าแดงซ่าน

“เอ่อ...” เล่นเอาคนฟังถึงกับพูดไม่ออก กันเลยทีเดียว ผู้ชายอะไรเนี้ย สวยขนาดนี้

“แจจุง! เอ๊ะ นี้นายเป็นใครเนี้ย มายุ่งกับแฟนผมทำไมครับ” ร่างสูงแปลกหน้า เดินเข้ามาสมทบก่อนที่จะ สวมกอด คนตรงหน้าไว้ หลวม ๆ

“ยุนโฮมาเเล้ว...งั้นผมไปก่อนนะครับ” แจจุงยิ้มน้อย ๆ ให้ทั้งสองฝ่ายก่อนเดินจูงมือกันออกไป เหลือเพียงแต่ไก่น้อย ๆ ผู้หน้าสงสาร จำต้องเดินคอตกกลับไปหา หญิงสาวที่กำลังหัวเราะร่า งอตัวขำอย่างเหลืออด

“พอได้รึยังล่ะ” เขาพูดงอน ๆ พองลมที่แก้มอีกครั้ง ก่อนกอดอกและหันไปอีกข้าง

“ฮ่า ๆๆ ขอโทษ ๆ ฮ่า พอแล้วก็ได้” มายด์พยายามกลั้นเสียหัวเราะอย่างสุด ๆ ทั้งมุขเสี่ยว แถมยังคนสวยนั้นเป็นผู้ชายอีก น่าขำจริง ๆ

“ไม่น่าเล้ยย รู้งี้ไม่นอกใจแพนหรอก” เล่นเอาคนที่ขำอยู่หยุดชะงักเล็กน้อย หันหน้ามองเพื่อนสนิทอย่างน้อยใจ

“แพนยังไม่ได้เป็นอะไรกับนายเลยนะ นายก็แค่จีบแพน”

“นั้นแหละ รู้งี้ ซื้อสัตย์ ดีกว่า” ฮยอกแจ เดินคอตกนำหน้า เธอไป

“นี้ ๆๆๆ ๆ เลี้ยงไอติมมั้ย จะได้สดใสขึ้น” มายด์วิ่งไปเกาะแขนเขา และยิ้มอย่างอ่อนโยน

“อื้อ” 

  . . To be continue . .