Chapter 2 : หมีอ้วน กับ กิมจิจิเก *
แง๊ ผมหิวแล้วอ่ะ ! พี่แจจุงหายไปหนายยย ? นั่งรออยู่โต๊ะอาหารตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะคร๊าบ ชางมินเริ่มงอแงเพราะความหิว
ไอ้หมี .. ยังมานั่งหน้าบาน พุงยื่นอยู่อีก !ไปตามแจๆมาเดี๋ยวนี้เลย ท้องฉันร้องออกมาเป็นเพลง Timeless แล้วเนี่ย ยูชอนไล่ยุนโฮให้ไปตามคนสวยมาทำอาหาร แต่ก็ไม่วายหันมาเอาอกเอาใจจุนซู ด้วยการหยอดมุขหวานเล็กๆน้อยๆ
นี่ จะเล่นมุขก็เอาให้มันอินเทรนด์หน่อยไม่ได้หรอวะยูชอน - - เดี๋ยวนี้เค้าฮิต Beautiful things ที่ฉันร้องเดี่ยวตะหากล่ะ จุนซูทำหน้าเบ้ใส่ยูชอน แต่ก็แอบหันไปอมยิ้ม คุณชายปาร์ค จ๋อยไปถนัดตา
แจจ๋าไปไหนวะ - - อาบน้ำนานเกินไปแล้ว เดี๋ยวป๊ามานะทุกคน ไปตามม๊าของพวกแกก่อน หมียุน พูดแล้วเดินโครมๆเข้าไปในห้องของตัวเองกับแจจุง ก็พบแจจุงนั่งเหม่ออยู่ริมหน้าต่าง เขาคิดถึงเรื่องเมื่อเช้านี้
ไอ้หมีบ้า ! ทำแบบเมื่อเช้าบ่อยๆก้ดีน๊ะ เอ้ยย มะช่ายแระ นายคงชอบอ่ะสิที่เห็นฉันเขิน ชิ วันนี้แกล้งหมีเล่นดีกว่า .. หึหึ แจจุงคิดในใจ แต่ก็ต้องสะดุ้ง เมื่อมีมือใหญ่ๆมาปิดตาเค้า
ฮันแน่ ! แจๆอยู่นี่เอง .. เค้าหิวกันหมดแล้วนะรู้ป่าว ? รีบมาทำอาหารให้ยุน น้องมิน โลมาน้อย กับ ไก่ยักษ์ได้แร้นน ^^ ยุนโฮพูดแล้วฉีกยิ้ม แต่แจจุงแกล้งปัดมือออกอย่างไร้เยื่อใย
วันนี้ไม่ทำ ! คนสวยพูดพลางเมินหน้าไปทางอื่น ยุนโฮอึ้งนิดๆ แล้วรีบง้อทันที
อ่าวว ทำไมล่ะ T[]T* ผมทำอะไรผิดตรงไหนรึป่าว ? ยุนโฮขอโทดด >< ยุนโฮแปลงร่างจากหมีถึกบ้าพลังกลายเป็นหมีขี้อ้อนในทันที ในขณะที่แจจุงกำลังจะใจอ่อน เค้าก็คิดแผนการขึ้นมาได้
ผิดตั้งแต่เช้าแล้วแหละ เชอะ ! ทำไปได้ เค้ากำลังนอนหลับสบายๆ ก็มีหมีอ้วนมาทับ แล้วก็ขโมยจุ๊บซะงั้น แจจุงพูดงอนๆ
ผมขอโต๊ดดด TT ยุนโฮขอโทดขอโพยเป็นการยกใหญ่ ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะเขาเริ่มหิวแล้ว [ซะงั้น]
วันนี้ยุนต้องทำกิมจิจิเก ให้เค้ากะไอ้พวกนั้นกิน ไม่งั้นไม่หายโกรด แจจุงออกคำสั่งไม้ตาย เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีหมีๆคืนมา และเพื่อน้องๆทั้งหลาย ยุนโฮจึงต้องเดินคอตกไปเข้าครัว
T____________T มิ๊แจค๊าบบ มินหิวจะตายอยู่แล้ว ชางมินยังคงนั่งโอดครวญอยู่ที่เดิม ในขณะที่จุนซูกำลังลุกลี้ลุกลนผิดปกติ เพราะเดาะบอลจนไปโดนแจกันแตก
ยูชอน TT ทำไงดีอ่ะ ฉันทำแจกันแตก จุนซูทำท่าจะร้องไห้
จิ๊บๆน่า .. เห้ยย ! อันนี้มันแจกันของแจนี่หว่า O__0 ที่แจกับยุนโฮมันไปช่วยกันเลือกซื้อ ตายๆๆ ตายสถานเดียว ไว้อาลัยแด่การจากไปของโลมาที่รัก ยูชอนทำท่าปลง และโค้งคำนับจุนซูอย่างสงบ
ประสาท - -* เมื่อโดนคนน่ารักด่า จึงต้องยอมช่วยแต่โดยดี
ขอโต๊ดด ก้เอางี้สิ เอาไปซ่อนไว้ก็สิ้นเรื่อง 2คนนั่นไม่รู้เรื่องหรอกน่า 55 ยูชอนพูดอย่างภาคภูมิใจในแผนของตนเอง
วู้ว ! ขอบคุณนะไก่ ^^ จุนซูเริ่มยิ้ม ปาร์คก็มีความสุข แต่แล้วเสียงหมีก็ขัดจังหวะเอาไว้
แผนโคตรจะเพอร์เฟคเลยว่ะ นับถือพวกแกจริงจริง แต่บังเอิญว่าฉันเข้ามาได้ยินพอดีอ่ะนะ ยุนโฮพูด ทำหน้าตาเรียบเฉย
เห้ยย ยุน ! ฉันไม่เกี่ยวนะเว่ยย ความผิดจุนซูทั้งนั้น ยูชอนแก้ตัวหน้าด้านๆ แต่เมื่อเห็นสีหน้าของจุนซู ก็จำต้องยอมรับผิดทันที
ที่จิงฉันคิดแผนเองแหละ ยูชอนสารภาพ
แต่ฉันก็ทำมันแตกเองอ่ะ ยุนโฮ ฉันขอโทด โลมาน้อยก้มหน้ารับคำผิด ดูยังไงก็น่าสงสาร
เอาเหอะ วันนี้ฉันจะพยายามไม่สนพวกนาย เพราะวันนี้ฉันเป็นหมีที่ซวยที่สุดในโลก วันนี้พวกนายต้องกินอาหารฝีมือฉัน ซึ่งฉันรับประกันว่าอย่างน้อยวันนี้พวกนายต้องวิ่งเข้าห้องน้ำ 2 รอบเป็นอย่างต่ำ ! ยุนโฮพูดขู่ ทุกคนเงียบ อึ้ง
อ่าว พี่แจจุงละครับ ? ชางมินถาม
ไม่น่าถามเลย .. เพราะฉันทำตามที่แกแนะนำในนาฬิกาปลุกแท้ๆ แจๆเลยงอนฉันยกใหญ่ แล้วฉันก็ต้องมาทำอาหารง้ออยู่นี่ไง หมีอ้วนโทดน้องมินหน้าตาเฉย
ม่ายยยย ! ผมผิดอีกแล้ว .. วันนี้นอกจากจะต้องกินอาหารฝีมือพี่ยุนโฮแล้วยังต้องเสียตังค์ค่ายาแก้ท้องเสียอีก .. อ๊ากกกก ชางมินโวยวาย
เหวอ ! ฉันขอบายได้ป่าวเนี่ย จุนซูถามหวาดๆ
ไม่สนแล้วโว้ยย หิวจนไส้กิ่ว ยูชอนร้องหาของกินท่าเดียว
เอาละคร๊าบบ เริ่มทำแล้ว ว่าแล้ว หมีก็เริ่มต้นทำอาหาร เริ่มต้นด้วยการหั่นผัก ซึ่งรูปร่างหน้าตาของผักที่หั่นออกมา ดูไม่ได้เลยซักนิด
เฮือกก ! พี่ยุนทำอะไรอ่ะคับ =_____= ชางมินถาม เมื่อเห็นรูปร่างของผัก และท่าทางการทำอาหารที่ทุลักทุเลเต็มทนของพี่ชายตัวเอง
แฮ่กๆ .. แล้วนี่ .. อะไร ก็กิมจิ หั่นอยู่ ยุนโฮพูดพลางหอบ แล้วยังลงมือทำอาหารต่อไป โดยไม่สนใจถึงสีหน้าของเพื่อนๆร่วมวงเลย
>x< หน้าของจุนซู ชางมิน และยูชอนเมื่อเห็นอาหารที่หมีอ้วนทำ
เย้ ต้มแล้ว ๆๆ ว่าแล้วยุนโฮก็เดินหยิบเอาผักเละๆที่หั่นไว้เดินไปเทลงหม้อ แต่ระหว่างเดินอยู่ก็สะดุดเข้ากับอุปกรณ์ทำอาหารที่ตัวเองโยนทิ้งไว้ระเกะระกะ ทำให้ผักเทกระจายลงไปในน้ำเดือดน้ำจำนวนหนึ่งกระฉอกออกมาโดนแขนซ้ายหมียุนไปเต็มๆ
อ๊ากกกกกกก !! ยุนโฮร้องลั่นบ้าน แจจุงที่อยู่ในห้องนอนรีบออกมาดู
เห .., หมีที่ไหนร้อง ? อ่าวว ยุนเป็นไร ! แจจุงถามอย่างตกใจแล้วรีบวิ่งเข้ามาดู
น้ำร้อนน น้ำร้อน T___T ยุนโฮเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง
ยืนอึ้งอะไรอยู่ล่ะ ! จุนซูไปหยิบผ้าก๊อดมาสิ เร็ว ยูชอนนายไปเอาน้ำเย็นมา ชางมิน เห็นยาอะไรในตู้เอามาให้หมด แจจุงสั่งเสียงเข้ม ทุกคนรีบทำตามทันที เมื่อได้ของแล้ว แจๆก็เริ่มปฐมพยาบาลยุนโฮ
แล้วทำอีท่าไหนเนี่ยถึงได้เป็นแบบนี้ .. ไม่ไหวเลยน้า ต้องให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อย แจจุงบ่นกระปอดกระแปด ทำเอาหมีที่กำลังโอดครวญด้วยความเจ็บปวด แอบยิ้มขึ้นมาทันที
แจก็รู้นิว่าฉันทำอาหารห่วยสุดในดงบัง = = หมีเถียงกลับไป
พี่แจเกือบทำให้ห้องน้ำไม่ว่างนะครับวันนี้ ชางมินเสริมอย่างให้กำลังใจ
วันนี้เกือบต้องเสียตังค์ค่ายาแล้วนะแจ ยูชอนพูดเสริม
ฉันยอมจ่ายพันวอน เพื่อไม่ต้องกินมื้อนี้ ปิดท้ายด้วยจุนซู
โอเค ฉันขอโทด ๆ เดี๋ยวทำคิมบับให้กินแล้วกัน แจจุงพูดอึ้งๆ ไม่คิดว่าแกล้งยุนโฮเล่นๆแล้วจะเป็นถึงขนาดนี้ แล้วก็รีบไปทำคิมบับ ให้เพื่อนๆคนอื่นในวง สุดท้ายแล้ว หมีก็ได้กินฝีมือแจจ๋าอยู่ดี
หลังเลิกงาน *
โชคดีนะครับเนี่ย วันนี้มีแค่สัมภาษณ์ที่คลื่นวิทยุ 3 คลื่น กับ หนังสืออีก 2 ฉบับ ถ้ามี showcase O Jung Ban Hap พี่ยุนเดี้ยงแน่ กร๊ากกก ชางมินพูดแหย่
อื้มม ขนาดแค่น้ำร้อนลวกแขนมัน แฟนคลับยังเป็นห่วงจะเป็นจะตาย ถ้าฉันเป็นบ้างจะมีใครสนใจป่าววะ ปาร์คพูดตัดพ้อ
ไรของนายเนี่ย ! ยังกับยุนเค้าอยากเปนงั้นแหละ ใครเปนไรไป แฟนคลับก็ต้องเปนห่วงอยู่แล้ว โลมาตอบ
อ่าว แล้ว 2 คนนั้นอยู่ไหน ยูชอนถาม
ในห้องเค้าแหละ จุนซูตอบ
เราไปแอบดูเค้าดีก่า ว่าเค้าจะง้อกันยังไง แค่คิดก็น่าหนุกแว้วว ^^ชางมินชวน แล้วกระโดดกระเด้งไปหน้าห้องยุนโฮกับแจจุง จุนซูกับยูชอนมองหน้ากัน แอบยิ้ม แล้วเดินตามมินมินไป
ยุนโฮ ฉันขอโทดนะ .. ฉันมันบ้าจิงๆ ที่ปล่อยให้นายทำไรแบบนั้นอ่ะ ที่จิงฉันแค่อยากจะแกล้งนายเล่นๆเอง แจจุงสารภาพบาปกับยุนโฮเมื่อหัวหน้าวงล้มนอนลงบนเตียง แขนซ้ายมีผ้าพันแผลพันอยู่
ไม่เปนไรหรอก ช่างมันเหอะ แต่ฉันขายหน้าว่ะ TT ทั้งโลกนี้ก็ได้รู้แล้วว่าชอง ยุนโฮ ทำอาหารห่วยแตก ยุนโฮพูดเศร้าๆ แจจึงเข้ามากอดเอวยุนโฮจากด้านหลัง
เอาน่า .. เดี๋ยวฉันสอนให้ ^^ ห่วยยังไง แจก็รัก อุ๊บส์ ! >w< แจๆหลุดปากออกมา หมียิ้มหน้าบานไปทีเดียว
เห็นมั้ยล่ะ คู่นี้ยังไงเค้าก็คืนดีกันอยู่แล้ว จุนซูหันไปพูดกับยูชอน ซึ่งแอบดูอยู่ตรงประตูที่แง้มอยู่
อื้มม ยังไงเราก็แพ้เค้าว่ะ ยูชอนยกธงขาว
อย่าพูดงั้นเด้ะ ! ต้องมีซักวันที่เราจะชนะ อิอิ โลมาให้กำลังใจ
อย่ายอมแพ้สิครับ ถ้าผมมีแฟนนะ ผมจะเอาให้หวีดมากกว่าป๊ากะมิ๊อีก ^^ ชางมินพูดอย่างเพ้อฝัน
เออ ฉันจะรอวันนั้น ! จุนซูกับยูชอนพูดพร้อมกัน ชางมินหันมายิ้มแห้งๆ แล้ววิ่งไปห้องตัวเอง
. . To be continue . .
Fiction by NIKY [น้ำ]
edit @ 2007/03/14 19:45:51